Inwentaryzacja ptaków lęgowych na terenie rezerwatu Beka - OTOP

Inwentaryzacja ptaków lęgowych na terenie rezerwatu Beka

Podcast ROOTED – Zakorzenieni w naturze
13 marca 2026
Show all
Inwentaryzacja ptaków lęgowych na terenie rezerwatu Beka

Badania populacji lęgowej wybranych gatunków ptaków na terenie rezerwatu przyrody Beka są prowadzone w rezerwacie od 2004 roku. Głównym ich celem jest dostarczanie danych o liczebności oraz trendach zmian liczebności wybranych gatunków lęgowych ptaków. Wyniki monitoringu ornitologicznego są kluczowym elementem przy określeniu dalszych działań w zakresie ochrony czynnej siedlisk ptaków na terenie rezerwatu.

Podstawowym celem prowadzonych prac jest poznanie liczby par lęgowych gatunków, charakterystycznych i ważnych dla Beki. Inwentaryzacja obejmuje grupę 23 gatunków. Badaniami objęta jest cała lądowa część rezerwatu, pomijając jedynie mocno zarośnięte południowe fragmenty rezerwatu.

Rok 2025 na terenie Beki charakteryzował się wysokim poziomem wody, utrzymującym się przez większą część sezonu lęgowego. W przypadku Beki szczególnie istotne jest, aby do przełomu czerwca i lipca utrzymywały się przynajmniej pojedyncze zastoiska wody, które stanowią dogodne żerowiska dla ptaków siewkowych oraz niektórych wróblowych.

Takie warunki siedliskowe wpłynęły korzystnie na lokalną populację ptaków siewkowych. Wprawdzie liczebności czajek i krwawodziobów były zbliżone do tych z lat ubiegłych, to sezon 2025 wyróżniał się wysokim sukcesem lęgowym, gdyż co najmniej 8 par czajek i 2 pary krwawodziobów odchowały pisklęta, co jest najlepszym wynikiem od początku prowadzenia monitoringu. Na uwagę zasługuje również liczebność sieweczki rzecznej na poziomie 5 par lęgowych, czyli najwięcej od początku prowadzenia badań. Po trzech latach przerwy ponownie obserwowano parę cyranek wykazującą oznaki lęgowości.

Uwagę zwraca niska liczebność pliszek cytrynowych drugi rok z rzędu oszacowana na 5-6 par. Przyczyn tak niskiej liczebności może być kilka. Z jednej strony może być to spowodowane zmniejszaniem się powierzchni zajętej przez trzcinę, której obecność jest preferowana przez pliszki w siedlisku lęgowym. Inną przyczyną zmniejszenia liczebności w rezerwacie, może być przeniesienie się części par na pobliskie tereny np. na łąki położone między Rewą a dawnym składowiskiem popiołów.

 

 

Działanie zostało sfinansowane ze środków Wojewódzkiego Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Gdańsku w ramach zadania pn. Wsparcie realizacji działań ochronnych w rezerwacie przyrody Beka.

Wpłacam