
29 maja 1991 roku powstało Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków. Od tamtej chwili mija dziś równo 35 lat, ale jedno pozostaje niezmienne — wciąż chodzi nam o to samo.
Od początku wierzymy, że nie ma skuteczniejszego sposobu na ochronę przyrody niż pokazanie ludziom jej piękna. Dlatego od lat staramy się, by radość z obserwowania ptaków docierała do jak największej liczby osób. Bo kiedy człowiek naprawdę dostrzeże świat przyrody – z jego pięknem, różnorodnością i niesamowitością – sam zaczyna rozumieć, że warto go chronić.
Wielu ludzi nawet nie zdaje sobie sprawy, o ile uboższe jest życie bez ptaków. Jak wiele tracą, gdy nie zwracają uwagi na otaczający ich świat. Ale kiedy już zaczynie się patrzeć uważniej, dostrzeże się także coś jeszcze: że ptaków nie można brać za pewnik. Że z roku na rok ubywa miejsc pełnych życia, śpiewu i ruchu.
Coraz częściej słyszymy: „Oj, kiedyś to u nas były rozlewiska i gwar taaaaki, ptaków pełno, no pięknie było. Nasze dzieci już tego nie zobaczą”.
A my właśnie chcemy, żeby zobaczyły.
Dlatego od 35 lat działamy na rzecz ochrony ptaków. Chronimy cenne siedliska, prowadzimy monitoring gatunków, edukujemy, angażujemy ludzi i pokazujemy, że troska o przyrodę zaczyna się od jej dostrzeżenia.
Czy to łatwe? Oczywiście, że nie. Ale czy trudność może być powodem, by przestać próbować?
Gdybyśmy mieli w jednym zdaniu opisać to, czym zajmujemy się od 35 lat, powiedzielibyśmy:
pokazujemy ludziom, że ptaki są ważne i piękne — i chcemy, żeby tak było do końca świata i jeden dzień dłużej.
Chcemy żyć w świecie, w którym nikt nie pozostaje obojętny:
na kopciuszka, który zrobił gniazdo pod czyimś dachem,
na puszczyka, którego pohukiwania nagle ucichły,
na małe nurogęsi próbujące przedostać się przez ruchliwą drogę,
i na każdy niezwykły moment spotkania z dziką przyrodą.
Bo szacunek do natury zaczyna się właśnie od takich chwil.
Łączą Nas Ptaki.
Może właśnie dziś jest ten dzień, żeby do nas dołączyć? Zostań Członkiem lub Członkinią OTOP-u i pomóż nam sprawić, by ludzie pokochali ptaki. Bo chroni się to, co się kocha.

Fot. archiwum Małgorzaty Olejniczak

Fot. archiwum Grzegorza Lorka