Zgłaszanie bezpośredniego zagrożenia szkodą w środowisku lub szkody w środowisku
26 stycznia 2010
Definicja bezpośredniego zagrożenia szkodą w środowisku
28 stycznia 2010
Pokaż wszystkie
Przesłanki odpowiedzialności
4.3.1. Normalny związek przyczynowy
Odpowiedzialność za bezpośrednie zagrożenie szkodą w środowisku lub szkodę w środowisku powstaje, jeżeli między działalnością lub zaniechaniem podmiotu korzystającego ze środowiska, a bezpośrednim zagrożeniem szkodą lub szkodą w środowisku istnieje normalny (adekwatny) związek przyczynowy.
związek przyczynowy NORMALNE NASTĘPSTWA DZIAŁANIA LUB ZANIECHANIA
Art. 361 § 1 Kodeksu Cywilnego (dalej jako KC):
Zobowiązany ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła.
Wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 11.12.2007 r., I ACa 901/07, LEX nr 466429:
Stosownie do art. 361 § 1 KC adekwatne są “normalne” następstwa działania lub zaniechania, z których szkoda wynikła. Normalnymi następstwami zdarzenia, z którego wynikła szkoda, są następstwa, jakie tego rodzaju zdarzenie jest w ogóle w stanie wywołać i w zwyczajnym biegu rzeczy, a nie tylko na skutek szczególnego zbiegu okoliczności, z reguły je wywołuje. Natomiast anormalne jest następstwo, gdy doszło do niego z powodu zdarzenia niezwykłego, nienormalnego, niemieszczącego się w granicach doświadczenia życiowego, na skutek nadzwyczajnego zbiegu okoliczności, którego przeciętnie nie bierze się w rachubę.
Nie wyłącza normalności w rozumieniu tego przepisu okoliczność, że mimo identycznych warunków zdarzenia określone następstwo nie zawsze występuje, ani też jego statystyczna rzadkość. Sformułowanie “normalne następstwo” nie musi oznaczać skutku koniecznego.

4.3.2. Podstawy odpowiedzialności
1. Przy działalności ryzykownej odpowiedzialność opiera się na zasadzie ryzyka. Wystarczy stwierdzenie związku przyczynowego między szkodą, a prowadzeniem działalności ryzykownej.
działalność ryzykowna związek przyczynowy SZKODA W ŚRODOWISKU LUB BEZPOŚREDNIE ZAGROŻENIE SZKODĄ ⇒ ODPOWIEDZIALNOŚĆ
2. Przy działalności innej niż ryzykowna obowiązuje zasada winy, co oprócz związku przyczynowego wymaga wykazania jeszcze dwóch elementów: obiektywnego – bezprawności i subiektywnego – umyślności albo nieumyślności działania lub zaniechania.
działalność inna niż ryzykowna związek przyczynowy SZKODA W ŚRODOWISKU LUB BEZPOŚREDNIE ZAGROŻENIE SZKODĄ ⇒ wina ⇒ ODPOWIEDZIALNOŚĆ

4.3.3. Podstawy odpowiedzialności za szkodę w środowisku
Ustawa o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie określa inne podstawy odpowiedzialności w sytuacji, kiedy bezpośrednie zagrożenie szkodą
w środowisku lub szkoda w środowisku spowodowane zostały działalnością stwarzającą ryzyko wystąpienia szkody w środowisku albo też inną działalności
Przyczyna szkody
Działalność ryzykowna
Działalność inna niż ryzykowna
Działalność ryzykowna – rodzaj działalności, którą art. 3 ustawy szkodowej uznaje za zawsze stwarzającą ryzyko wystąpienia szkody w środowisku.
DZIAŁALNOŚĆ RYZYKOWNA (stwarzająca ryzyko szkody w środowisku):
 
Gospodarowanie
odpadami
odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości
zbieranie, transport, odzysk lub unieszkodliwianie odpadów
gospodarowanie odpadami wydobywczymi
międzynarodowy obrót odpadami
Eksploatacja instalacji
 
wymagających uzyskania pozwolenia zintegrowanego
wymagających uzyskania pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza
Gospodarowanie
wodami
wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi,
pobór oraz odprowadzanie wód powierzchniowych lub podziemnych
retencjonowanie śródlądowych wód powierzchniowych
Substancje i preparaty niebezpieczne,
środki ochrony roślin, produkty biobójcze
produkcja, wykorzystanie, przechowywanie, przetwarzanie, składowanie, uwalnianie do środowiska oraz transport
 
Towary i materiały niebezpieczne
transport drogowy, kolejowy, rzeczny i morski
GMO
zamknięte użycie organizmów genetycznie zmodyfikowanych (GMO), zamierzone uwolnienie ich do środowiska, wprowadzanie produktów GMO do obrotu
Każda z działalności uznanych za ryzykowną może być legalnie wykonywana wyłącznie na podstawie stosownego zezwolenia, wydawanego w formie decyzji administracyjnej przez właściwy organ.
Za szkody w wodach i w powierzchni ziemi odpowiadają na podstawie ustawy wyłącznie podmioty korzystające ze środowiska, prowadzące działalność ryzykowną (sprawcy szkód tego rodzaju spowodowanych inną działalnością odpowiadają na podstawie innych przepisów).
Za szkody dotyczące gatunków chronionych lub chronionych siedlisk przyrodniczych na podstawie ustawy odpowiadają zarówno prowadzący działalność ryzykowną, wskutek której powstała szkoda, jak i podmioty prowadzące inną działalność, jeżeli można im przypisać winę za szkodę.
RODZAJ SZKODY
ODPOWIEDZIALNOŚĆ
prowadzący
działalność ryzykowną
prowadzący działalność inną niż ryzykowna
szkoda w gatunkach chronionych lub w chronionych siedliskach przyrodniczych
na zasadzie ryzyka
na zasadzie winy
szkoda w wodach lub w powierzchni ziemi
na zasadzie
ryzyka
nie stosuje się ustawy o szkodach

4.3.4. Podmiotowy zakres odpowiedzialności
Za szkodę odpowiada podmiot korzystający ze środowiska:
  1. przedsiębiorca w rozumieniu art. 4 Ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007 r., Nr 155, poz. 1095 i Nr 180, poz. 1280), a także osoby prowadzące działalność wytwórczą w rolnictwie w zakresie upraw rolnych, chowu lub hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego oraz osoby wykonujące zawód medyczny w ramach indywidualnej praktyki lub indywidualnej specjalistycznej praktyki,
  2. jednostka organizacyjna niebędąca przedsiębiorcą,
  3. osoba fizyczna niebędąca przedsiębiorcą, korzystająca ze środowiska w zakresie, w jakim korzystanie ze środowiska wymaga pozwolenia.

Dołącz do newslettera OTOP

Chcę dołączyć do newslettera.

FreshMail.pl
 

FreshMail.pl