Trójstronne negocjacje unijne ostatnią szansą na prawdziwą reformę WPR | apel naukowców

Jeżeli nie droga wodna E40, to co?
10 grudnia 2020
Wyniki 2. edycji konkursu fotograficznego „Temat Rzeka”
16 grudnia 2020
Pokaż wszystkie
Trójstronne negocjacje unijne ostatnią szansą na prawdziwą reformę WPR | apel naukowców

Intensywne rolnictwo zagrażą przetrwaniu w krajobrazie rolniczym dzikich gatunków owadów zapylających, takich jak pszczoły samotnice, trzmiele, motyle czy bzygi. Między innymi dlatego tak ważne dla przyrody są prośrodowiskowe regulacje sektora rolnego. Apelują o nie naukowcy. Rusałka admirał, fot. Aleksandra Pępkowska-Król

Grupa 40 naukowców opublikowała apel do europejskich instytucji (Komisja, Parlament i Rada), które przystępują właśnie do ostatecznych, trójstronnych rozmów w sprawie ustalenia kształtu wspólnej polityki rolnej (WPR), mającej obowiązywać w nadchodzących latach. Naukowcy apelują, by w trakcie rozmów przeformułowano zapisy projektu WPR tak, by wychodziły one naprzeciw potrzebom środowiska i społeczeństwa Europy, a nie tylko cementowały dotychczasowe praktyki, które przyczyniły się do obecnego kryzysu rolnictwa i środowiska przyrodniczego związanego z krajobrazem rolniczym. Wzywają do stworzenie zapisów, które wyjdą naprzeciw środowiskowym i społecznym ambicjom, których wdrożenie obiecuje KE, m.in. poprzez europejski zielony ład i strategię ochrony różnorodności biologicznej. Zgodnie z tymi ambicjami, nowe regulacje mają być bardziej sprawiedliwe społecznie i bardziej przyjazne dla środowiska.

Propozycje modyfikacji zawierają się w następujących, szczegółowych zaleceniach wysuwanych przez badaczy:

  1. Zachowanie procedury „warunkowości” zaproponowane pierwotnie przez KE, a nawet wzmocnienie jej poprzez: a) rozszerzenie ochrony trwałych pastwisk poza obszary Natura 2000, b) utrzymanie lub przywrócenie 10% nieprodukcyjnych, półnaturalnych elementów krajobrazu na całości terenów użytkowanych rolniczo, a nie tylko na gruntach ornych;
  2. Wyodrębnione finansowanie programów rolnośrodowiskowo-klimatycznych i zezwolenie krajom członkowskim na rozszerzenie ich budżetów poza obecne ramy;
  3. Zabezpieczenie przynajmniej 30% budżetu filaru I na ekoschematy i wykorzystanie współczesnej wiedzy do: a) właściwego ich zaprojektowania (tzn. wdrażać wyłącznie działania przyrodniczo efektywne), b) monitorowania i oceny ich skuteczności i efektywności, by osiągnąć mierzalny efekt środowiskowy;
  4. Umieszczenie obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania w filarze I i związanie ich ściśle z celami środowiskowymi;
  5. Wycofanie: a) wyodrębnienia płatności bezpośrednich (zwłaszcza płatności związanych z wielkością produkcji), b) barier dla maksymalnych inwestycji państw członkowskich na cele środowiskowe oraz c) ograniczeń w przenoszeniu środków budżetowych do filaru II. Te ograniczenia utrudniają ambitnym państwom członkowskim inwestowanie w obszary wiejskie i dobra publiczne;
  6. Ustalenie konkretnego celu redukcji płatności związanych z wielkością produkcji (np. 5 %) i dążenie do całkowitego wycofania tego narzędzia, które jest szkodliwe zarówno dla rynku jak i dla środowiska;
  7. Jeżeli płatności bezpośrednie pozostaną politycznym priorytetem, a proponowanym sposobem rozwiązania problemów rolników będzie większa równość wśród beneficjentów, wówczas Rada i Parlament powinny uczynić mechanizm limitów i redystrybucji obowiązkowym dla wszystkich państw członkowskich oraz ustalić ścisłe zasady dotyczące limitów;
  8. Zapewnienie powodzenia nowego modelu realizacji poprzez: a) powiązanie krajowych planów strategicznych z Zielonym Ładem UE, b) utrzymanie rocznej sprawozdawczości wskaźników rezultatu oraz c) poprawę integracji naukowców i innych ekspertów w procesach konsultacyjnych w ramach systemu AKIS (Agricultural Knowledge and Innovation Systems).

Z pełną treścią apelu naukowców (w jęz. angielskim) można zapoznać się tutaj:

https://zenodo.org/record/4311314#.X89zW-cxlpg

Chcę dołączyć do newslettera.

FreshMail.pl
 

FreshMail.pl